Turkey

... (Yeni Muhafazakarlar) Erdoğan Beyaz Saray’da Bush’a gereken güvenceleri veremez, ardından da daha önce tepki yaratan açıklamaları sürdürürse AKP’ye karşı tutum almaya hazırlanıyorlar. Tabii öte yandan da AKP’nin gücü ve elindeki çoğunluk ister istemez bu çevreleri düşündürüyor. '

... Amerika ... Kıbrıs konusunda ... AB'nin atamayacağı adımları, Amerika atabilir durumda. Bütün bunların, Türkiye'nin istediği güçte, süratte ve ölçüde olması, Tayyip Erdoğan'ın başta Irak ve Suriye, Amerika'nın Ortadoğu politikası ile "uyumlu" olmasıyla paralel gidecek gibi gözüküyor.

Irak güvenlik kuvvetlerine Türkiye'de eğitim sağlanması ... bu sözün uygulamaya geçirilmesi bazı "buzların kırılması" nı beraberinde getirebilir. Keza, Suriye'ye karşı takınılacak tutum da. '

Kafkasya'da ''demokratikleşme'' siyasası izleyen Wilson'un özelliği Irak'ta savaşın çıkacağını bir ay önceden Bakû'de açıklamış olmasıdır. Gürcistan'da yaşananlar, Ermeni-Azeri sorununu çok iyi bilen her iki diplomatın en büyük ilgileri ise Bakû-Tiflis-Ceyhan (BTC) boru hattı. Türk-İsrail ilişkilerini de yönlendiren Ankara Büyükelçiliği'nin ''Büyük Ortadoğu'' tasarımı için Ankara'nın karargâh olacağı anlaşılıyor. ABD Savunma Bakanı Donald Rumsfeld 'in üç saatlik ani Bakû ziyareti de bu oluşuma ışık tutuyor. Unutmamak gerekir ki BTC petrol hattına, yakın gelecekte doğalgaz, Kazak boru hatları da eklenecek. Hatları korumak amacı ile özel güvenlik gücü oluşturulacak. BTC, Avrupa'ya giden Rus petrol-doğalgaz boru hatlarına da rakip olacak. '

Abdullah Öcalan'ın kardeşi Osman Öcalan' ın PKK'den kopup Kuzey Irak'taki diğer Kürt hareketleriyle işbirliği yapması ve ABD'ye yanaşmasıyla PKK gelecek endişesine kapıldı. Abdullah Öcalan cezaevinden kardeşini hedef alan sert ifadeler kullandı. ABD konusundaki umutlarını yitirdiği belli oluyordu. Onun sert çıkışlarının arkasında bu tür bir umutsuzluk da rol oynamış olabilirdi. '

'İsrail ziyaretini programa alma ve gerçekleştirme (Erdoğan bu gezisi sırasında New York'ta dünyanın en etkili Yahudi kuruluşlarından Anti Defamation League'den 'Katkı' ödülü alacak), IMF ile anlaşmaya varma, İncirlik'e lojistik nakliye merkezi olma izni verme, F16 modernizasyonu için milyar dolarlık anlaşmayı imzalama ve daha da önemlisi, medyadaki Amerikan karşıtlığını soğutmak amacıyla inisiyatif alma'.

... şifre ve imalarla konuşmayı seven Erdoğan'ın karşısında zaten 'nüanssız' konuşmasıyla tanınan Bush var ve Bush, anladığımız kadarıyla somut işbirliği alanları duymak istiyor. Bunları duymadığı takdirde, lafının nereye gidebileceğine aldırmadan soracakları olabilir. Örneğin; Irak'ta isyancılara yardım eden Suriye'ye baskı uygulanması, bu konulardan biri olabilir. '

...Konuştuğum Amerikalı kaynakların sık sık tekrarladıkları bir yaklaşım var: Sizin için önemli olan konuların büyük bölümünde arkanızda durduk, bir tek PKK sözümüzü tutamadık, onuda zamanla çözeceğiz...

Örnek olarakta şunlar gösteriliyor:

- Ermeni lobisinin büyük baskısına rağmen, Başkan Bush Soykırım kelimesini kullanmadı. Oysa nice müttefiğiniz parlamentolarından karar çıkarıyorlar.

- Rum lobisinin büyük baskısına rağmen, KKTC’ye heyet gitmesini sağladık. Başka kimse bunu yapmadı.

- IMF’te destek olduk ve olmayı sürdüreceğiz.

- Avrupa Birliğinin Türkiye’yi tam üyeliğe alması gerektiğini açıkça biz savunuyoruz. Rice’ın açıklaması bu konudaki yaklaşımımızı gösteriyor.

Amerikalılar, bütün bunları sıraladıktan sonra “peki siz neler yaptınız?” diye sorup, karşınıza upuzun bir liste çıkarıyorlar. '

Bu yanlış ve ters tepen bir yaklaşımdır. Yüksek düzeydeki temaslardan maksat, genel bir görüş alışverişinde bulunmak, birbirini daha iyi anlamak, iki lider arasında iyi bir kimya oluşturmak, en öncelikli meseleler üzerinde bir oydaşma sağlamaktır. '

... because every Turk to whom I've spoken wants nothing more than the chance to become part of the predicted flood of cheap, unskilled labor that would almost certainly destabilize the economies and social orders of the Northern European welfare states if Europe and its periphery were to be glued together and all the borders thrown open. '

... 6 - 7 hafta öncesine kadar ... "Ne konuşacağız ki" diyen ... ABD'li yetkililerin sayısı az değildi.

... hayal kırıklığı ... Edelman 'ın randevu için 6 hafta bekletilmesini, Irak seçimlerinin peşinen mahkum edilmesini, Hariri suikasti ardından Şam'la kucaklaşılmasını, İsrail'in "terörist," Felluce'de öldürülenlerin "şehit" ilan edilmesini, İncirlik'te geniş bir kullanım esnekliğinin mümkün olmayışını ve kamuoyunda kabaran Amerikan karşıtlığının bir bakıma rasyonalize edilişini sayabiliriz.

... ABD'li yetkililerin ağzından, "Türkiye, öngörülebilir olmaktan çıktı" ya da "Ortak vizyon taşıdığımızı söyleyen hükümetiniz, bunu halka anlatmıyor, uygulamaya yansıtmıyor" ya da "İkili ilişkilere yeterince ihtimam göstermiyorsunuz" ya da "Ankara, uluslararası arenada etkisizleşiyor, önemsizleşiyor" ...

... Değişim ... Beyaz Saray'ın yolunu yapmak için attıkları adımlar, söyledikleri sözler; Ankara'nın da ikili ilişkileri önemsediğini yansıtan çıkışlar.

... önemli kılan diğer .... referandumlarla yaşanan sarsıntı ve bunun Türkiye'ye olası etkileri.

... Washington ise, Türkiye'deki asli muhatabı saydığı Erdoğan hükümetinden Türk Amerikan ortaklığına sahip çıkma yönünde siyasi irade göstermesini istiyor.

... Bush yönetimi, ikili ortaklığın "etkin" kılınabilmesi için, başta geniş Ortadoğu'da reform perspektifi olmak üzere, "ortak hedefler yönünde ortak ses" gerektiğini düşünüyor.

... Türkiye'nin AB'ye tam üyelik hedefi ... bir bakıma Ankara Washington ilişkisinin oturduğu eksenin de açısı.

... Bizde, "Washington, AB'den dışlanıp kendisine iyice yanaşmış bir Ankara'yı arzular" tezine inananlar olduğu gibi, ABD'de de bu teze uygun düşünenler var. Ancak Bush yönetiminin karar alıcıları, tıpkı önceki Clinton yönetiminde olduğu gibi, bugüne dek tüm söyledikleri ve yaptıkları ile bu tezi çürütmeyi sürdürüyorlar.

... "Moralinizi bozmayın; gözünüzü toptan ayırmayın; siz bu dönüşüm projesinde açık vermezseniz Türkiye'nin katılımının önemini kavrayan Avrupalıların eli de güçlenir; bu yolda sonuna dek yanınızdayız" ...

... ABD, Türkiye'deki AB'ye gönülsüz ya da yarı gönüllü çevrelere koz verilmemesini önemsiyor. Heybeliada Ruhban Okulu'nu açamayan, Ermeni meselesinin resmi zapturapt dışı konuşulmasına tahammülsüz bir Ankara'nın yansıttığı özgüven noksanına taban tabana zıt, ferahlatıcı bir olgunluk sayıyor bunu.

... Erdoğan 'ın Beyaz Saray'da dillendireceği 2 önemli beklenti ...

İlki ... KKTC ziyaretini, izolasyonu kaldırmaya yönelik somut adımların izlemesi.

İkincisi, Irak'taki PKK varlığına karşı kararlı önlem gereği.

Washington, her 2 konuda da hem Türkiye'nin beklentilerini "haklı" bulduğunun ve bunlara "iyi niyetle" yaklaştığının bilinmesini, hem de adım atmasını güçleştiren faktörlerin iyi anlaşılmasını istiyor. Bush yönetimine göre, bu güçlükler, Kıbrıs konusunda BM'nin ve AB'deki "dostların," Irak'ta ise Bağdat hükümetinin katkısı ile er geç aşılacak. Bunun için de, Türkiye'nin Kıbrıs'ta "çözüm yanlısı" tavrından şaşmaması ve yeni Irak'la işbirliğini güçlendirmesi önemseniyor. '

With or without the EU, Turkey will be a winner. Economically, membership will provide a substantial net benefit to the union. Strategically and politically, Turkish exclusion would be a disaster. Its inclusion, though far from being unproblematic, would move Europe’s defensive rampart eastward and set a valuable precedent for reform elsewhere in the Islamic world.

The same thing is even truer in the case of what should be Blair’s second priority: Ukrainian accession.... '

... "After this, public support will slacken and that in turn will chip away at the enthusiasm for the EU," said Dogu Ergil ... "Only staunched secularists and nationalists who are opposed to membership are happy." '

... administration sometimes talks as if democratization in the Muslim world will be all sweetness and light, Turkey provides a reality check . Here, democratic reforms have opened a once-tranquil Turkish-American relationship to a noisy and occasionally nasty public debate.

... Erdogan, arrives in Washington ... a chance to repair some of the damage ...

Both sides seem eager to restore a strategic partnership. ...

"It could be a make-or-break kind of visit ," argues Soli Ozel ... To put the partnership back together, he says, "Both sides need to be honest about expressing their interests -- where they clash and where they coincide."

... a model of what the United States would like to see more of in the Muslim world. ... promises the possibility of modern, tolerant Islamic politics in a state that remains officially secular.

Bush lauded Erdogan as a religious-minded reformer ... "You and I both believe in the Almighty, and we're not ashamed to admit it. I think we're going to get along," ...

Once upon a time, these problems would have been almost unthinkable. ... "For many years, this relationship was a kind of relationship between elites -- security elites ," U.S. Ambassador Eric Edelman explained ... Now, with a more democratic Turkey, "you have to deal not just with elites but also with a broader dimension of public opinion. " And that public debate is sometimes animated by a sharp anti-Americanism.

... Erdogan altered course . He approved new rights for U.S. military aircraft at Incirlik ... affirmed the importance of good relations with America ... traveled to Israel.

... Turkey's mature reaction to (referendums in Europe) ... (Ali Babacan) suggests that even if Europe rejects his country, Turkey will be better off for making the reforms ...

A democratic Turkey may be noisier, and its public debate may give the United States occasional heartburn. But if it stays on course toward joining Europe, it should also be a freer, more stable and more prosperous place. And that, argues Egemen Bagis ... "is the antidote to the biggest fear we all have -- the clash of civilizations." '

... Türkiye, fiilen yeni bir durumla karşı karşıya.

Ormanda ıslık çalmayı Avrupa stratejisi olarak gören Türkiye artık bununla fazla ileri gidemeyecek.

...AB içerisindeki Türkiye şüphecileri, "ayrıcalıklı ortaklık" önerisini gündeme getirmek için yeni bir girişim başlatmak istiyorlar. Bunda başarılı da olunabilir, çünkü AB önümüzdeki dönemde özellikle kendisiyle meşgul olacak ve yeni genişleme turlarına iştahı olmayacak. '

"... wishful thinking ... in believing that the German or the French vote will not ultimately affect Turkey's chances ... " says Mahmut Kaya, head of research at Garanti Securities.

Any change in expectations is likely first to affect the bond markets... . the idea of Turkey-EU convergence is already priced into Turkish asset prices. "Brazil has a higher credit rating than Turkey, but Turkish bond spreads are tighter," he says. "That's the convergence story at work. If there is a weakening of EU expectations, it is inevitable that spreads will widen."

... Turks are aware of, and resent, the hostility (their membership) ... generates ... This may yet affect Turkey's own stance on its EU aspirations. '

... (Turkey) would ... be a Muslim country in a continent that is increasingly unsure of its own civilizational identity -- is it Christian? secular? enlightened? some new post-Christian, post-enlightenment entity? -- and so increasingly unable to assimilate newcomers in the self-confident manner of the Americans.

... rejection is likely to create a series of international crises. In Turkey the reaction would be profound and bitter. ... Both ... the traditional Kemalist opposition and the new Islamic conservative government -- would be weakened.

... The forces likely to be strengthened by rejection are the Turkish army, extreme Turkish nationalists and Islamist fundamentalists. Since these are all radically opposed to each other -- the army being secular and pro-American, the Islamists in favor of a Turkish identity rooted in Islam and closer links with the Arab world, and the extreme nationalists, well, extremely nationalist -- there will probably be a series of crises in Ankara until a new political status quo is established.

... status quo would probably be a Turkey more hostile to America as well as to Europe.

... Muslims everywhere will attribute Turkey's rejection solely to European hostility to Islam -- which would be not quite right, but not wholly wrong either.

... Long-term effects might include a growing gulf between America and Islam and growing tensions within a Europe that has large Muslim minorities.

... a sharpening of Europe's identity crisis. Turkey's rejection suggests that there are geographical and cultural limits to the EU -- without establishing what they are. Should Ukraine be eligible for membership? Or Russia? Or Muslim Bosnia? Or Morocco? If so, on what grounds?

... there is always a Plan B, even if the politicians avoid considering it until Plan A has collapsed. Under this particular Plan B, the United States would rescue Turkey and the EU from their joint crises while also advancing U.S. interests in transatlantic integration.

... First, the EU and the United States (together with its partners in NAFTA) would merge their markets to form TAFTA -- or a transatlantic free trade area.

Second, they would invite all the existing European countries not in the EU, including Turkey, Norway and Switzerland, to join this enlarged TAFTA. (Ukraine, Russia and Latin American countries outside NATFA would be eligible to join once they met criteria similar to those required for EU entry.)

Third, this TAFTA would establish joint procedures for harmonizing existing and new regulations between NAFTA, the EU and non-EU states,.

Fourth, free movement of labor would not be a provision in TAFTA, but there would be preferential immigration rules between members. Laid out in this way, such a Plan B inevitably sounds utopian. Many of its individual features, however, have been widely discussed for years. Indeed, a full-scale EU-U.S. free trade area almost came about a decade ago. At the time it was vetoed by the French. But Europeans might now see the value of a program for economic integration that does not involve free immigration -- but that would offer Turkey a solid substitute for EU membership, mollify the Islamic world, and build an long-term economic bridge to Russia, North Africa, the Middle East and Latin America. ...

'Ankara's near obsession with becoming a member of the EU might be an outcome of a deep sense of inferiority that it has inherited as an integral aspect of the legacy of Kemalism...

... constantly seeking an identity - nervously outside the ivory palaces of European castles, hoping to be admitted as a European nation, but sometimes glancing anxiously at the world of Islam to see whether it can play a major role.

... Today's Turkey also suffers from a collective sense of schizophrenia, whereby a large portion of its populace is devout Muslim, but the ruling elites have decided to remain strongly committed to the notion of secularism. While Turkey's ruling elite envisions EU membership as a symbol of prestige, and even a magnificent feat, many Turkish people view it only as a way of improving their quality of life and standard of living.

... little-to-no evidence that Turkey as a secular government has much admiration at the popular level in any Muslim country. Only Pakistan's Musharraf is reported to have shown admiration for Ataturk...

... Huntington's other suggestion is the right one: Turkey should focus on nationalism, and, along with it, on security and development. ... the dream of becoming a great power again.... Turkey has the examples ... China and India ... emerged from conditions of near abject poverty. Admittedly ... different civilizations and religions ... different political systems. H

...Ankara has to study the blueprints of what those countries ... economics and politics to create a vibrant economy, and how they are using their respective economic power to bankroll their fledgling military power. As a democracy, India would be a better example for Turkey ... in the area of economic policies ... China's ...

... Turkey is most likely to become a source of emulation for Muslim countries if it becomes a world-class economic and military power. '

Washington ... üyelik perspektifini terk etmeye yatkın (ya da dünden hazır) olanlara, bu konuda "karar verici olmasa bile, taraf" olduğunu hissettiriyor. '

... By the end of this year Ankara may well have to settle for less than EU full membership. But would that be such a tragedy? The work Turkey has done to make itself compatible to EU membership will not be wasted. Economic reform has made it the darling of the emerging markets.

... Turkey’s path to becoming a member of the EU may be full of uncertainties, but that the start of accession talks on October 3, 2005 is not one of them.

... Rejecting Turkey on religious grounds would have unintended consequences. Some argue that extraordinary circumstances can lead to the termination of an agreement — rebus sic stantibus — and propose a ‘privileged partnership’ for Turkey, but the central principle of the EU is pacta sunt servanda — commitment to uphold contractual obligations in good faith.

... questioning Turkey’s ‘European-ness’ ignores the fact that the EU is not a homogenous entity, but a mosaic of different cultures, diverse ethnicities and all religious beliefs.

Turning Europe into a ‘sterile’ entity would not make it the ‘most competitive economy’. Europe’s economic troubles, like slow economic growth and high unemployment, are a consequence of structural failings.

... irrational blame game protesting against a wide range of unrelated issues.

... contrary to the popular view that Turkey would be a ‘big’ burden on the EU, our projections show that Turkey can maintain an annual real GDP growth rate of 6.5% in the foreseeable future and become a net contributor to the EU budget. Moreover, closer ties with Turkey would actually advance Europe’s economic, security and political interests.

...Turkey does not need the EU to complete its modernisation project, but having such an ‘anchor’ would accelerate the process. '

... AB ile ayrıcalıklı ortaklık, Türkiye'nin ulusal hedefi değildir. Bunda bir çıkarı da yoktur. Türkiye, AB ile tam üyelik dışında seçenek konuşmayı reddetmeli, Türkiye'nin AB üyeliğine karşı olanlar varsa, bunu açıkça ifade etmelerine de imkân tanımalıdır.'

... "A German election is likely to put in power a government with a mandate from the people that Turkey should not join the EU, and no government could step back from that mandate," Mr Hasan Unal said. '

... discussion in this country of recent strains in U.S. - Turkish relations has thus far generated more heat than light. Too often, the issue has been posed in terms of "Who lost Turkey?" A rather stark conventional wisdom has evolved to describe what has occurred. In simplest terms,

' ... a series of mistakes by both sides.... lurid Turkish media coverage of events in Iraq... an unprecedented upsurge of anti-American sentiment.

The AKP government ... unwilling or unable to confront the rising anti-American tide, which became tinged with anti-Semitism,

Anti-Americanism ... began to draw criticism of Turkey from traditional supporters here.

Stunned by the U.S. reaction, Ankara in recent weeks began to take steps to get things back on track.

As in most such cases, the conventional wisdom is not so much wrong as inadequate. It gives a better sense of "what" has happened than "why." It doesn't give due weight to countervailing, positive things that were happening during the same period. It leads too easily to a conclusion that key actors on both sides were either incompetent or devious. But, most important, it fails to tell us what needs to change if we are to do better in the future.

... five factors that may give a more complete picture

The first... a high degree of distraction among major players. .... no one in a position of responsibility on either side wanted -- or wants -- U.S. - Turkish relations to get worse. Those involved were in the main neither incompetent nor devious. What they were, unquestionably, was distracted....

...a second, structural issue. It was not that U.S. and Turkish representatives were not communicating during this period. Too often, however, the people talking to one another were not the right people....

... a third and broader factor: a contraction on both sides in the number of official and unofficial stakeholders in the relationship....

A fourth factor... that Turkey's foreign policy priorities under the AKP diverge in significant ways from those of its predecessors. Since coming to office, the current government has pursued what it refers to as greater "strategic depth" through a foreign policy that is self-consciously more "multi-faceted" than in the past....

The final factor ... As in many other countries, the Bush Administration has had an image problem in Turkey... image problem grew worse in 2004 as the security situation in Iraq deteriorated, as Turkish concerns there were not addressed....

What lessons should we draw from this. And where do we go from here?

A first lesson is that this relationship -- even less than most -- doesn't run on autopilot.... there is still far more that unites us than divides us. Under almost any imaginable circumstances, the two countries will find it easier and more fruitful to work together than at cross purposes. What the last two years have shown, however, is that if George Bush and Recip Taip Erdogan don't make working together a priority, their bureaucracies will find other priorities.

The good news is that both sides seem to have figured this out.... perhaps both sides' first string has finally taken the field.

That is a necessary but not sufficient condition to getting it right in the next half. For a second lesson we should have learned is that words alone are not enough to keep this relationship on track, even when they come from the first string.

At the end of the day, bilateral relations will be good when leaders on each side can point to something concrete the other has done for it lately. The Prime Minister's recent actions, including approving a long-pending U.S. request for expanded access to Incirlik airbase and the award to Lockheed Martin of a major new defense contract are certainly welcome in that regard. He and others in Turkey will now look to the United States to follow through on commitments we have made on issues like the PKK in Iraq or easing the economic isolation of Turkish Cypriots. If the President gives the word, creative minds will find the means.

A final lesson is that both sides need as an urgent priority to expand the substance of the relationship beyond problematic issues like Iraq. Again, my experience is that this doesn't happen unless top leaders on both sides insist on it. America and Turkey today need to have an honest, concrete discussion, by people with the requisite authority, of our respective priorities in the region and in the world. Where our interests coincide, we need to develop joint action plans and to make serious people responsible for implementing them. Where our interests are not entirely in synch, we need to find ways to de-conflict. We need to get as many official agencies on both sides involved as possible, and we need actively to encourage the development of ties between our business and NGO communities. We need, in short, an agreed, comprehensive, formal bilateral agenda. And the sooner the better.

...Türkiye 10-15 yıl içerisinde üye olursa, üyeliğin AB Konseyi tarafından onaylanması gerekecek. CDU/CSU o aşamada kendi yönetimleri altındaki Alman Hükümeti'nin, diğer bütün AB ülkeleri arasında yalnız kalma pahasına Türkiye'nin üyeliğine "hayır" oyu vermesinin mümkün olabileceğini düşünüyor. Ancak Türkiye'nin üyeliğine örneğin Cumhurbaşkanı Sarkozy gibi çok sayıda liderin "hayır" oyu vermesinin tahmin edilebileceği belirtiliyor. (Alman Federal Meclisi Avrupa İşleri Komisyonu Başkanı Matthias ) Wissmann "Türkiye'nin tam üye olma olasılığı yüzde 50'nin altında" diyor '

... Çözümün, Annan planının öngördüğü şekilde adanın rehineliğine ve Anglo-Sakson unsurunun esas söz sahibi olduğu bir oluşuma temel olmamasının garanti edilmesi şarttır. '